Wolny wodór – Wpływ wodoru molekularnego (H2) na starzenie, zdrowie i jako środek terapeutyczny w wielu chorobach
Od czasu, gdy badanie ujawniło wpływ wolnego wodoru na zdrowie, opublikowano do tej pory ponad 500 badań naukowych i artykułów w wiodących czasopismach naukowych i medycznych. Wcześniej istniało jedynie około 50 prac na temat wodoru molekularnego w naukach medycznych. Zgodnie z danymi MHF (Molecular Hydrogen Foundation), niekomercyjnej, non-profit organizacji naukowej, obecny stan wiedzy naukowej wskazuje, że dla wszystkich ludzkich organów istnieje możliwość leczenia lub poprawy dzięki przyjmowaniu wolnego wodoru. W przypadku ponad 150 chorób udowodniono pozytywny efekt.
W styczniu 2016 roku w „International Journal of Clinical Medicine, 7, 32-76” ukazało się dotychczas najbardziej kompleksowe podsumowanie badań dotyczących wodoru molekularnego. Pod tytułem „Kliniczne efekty podawania wodoru: od chorób zwierzęcych i ludzkich po medycynę praktyczną” Dr. Garth L. Nicholson w swojej prawie 30-stronicowej pracy odniósł się do 338 badań dotyczących korzyści medycznych i zalet przyjmowania wolnego wodoru. Dr. Garth L. Nicholson jest uznawanym specjalistą w dziedzinie medycyny mikrobiologicznej i był nominowany do Nagrody Nobla za swoją pracę nad modelem płynnej mozaiki błony komórkowej. Wolny wodór lub wodór molekularny były w ciągu ostatnich 10 lat intensywnie badane pod kątem korzyści zdrowotnych – z zadziwiającymi wynikami.
Co to jest wolny wodór lub wodór molekularny (H2)?
Wodór (H) jest pierwiastkiem chemicznym i zajmuje pierwsze miejsce w układzie okresowym. Jest zarówno najczęściej występującym pierwiastkiem we wszechświecie, jak i najmniejszym i najlżejszym ze wszystkich pierwiastków chemicznych. Wodór jest składnikiem wody i prawie wszystkich związków organicznych. Związany wodór występuje we wszystkich organizmach żywych. Wodór ma najmniejszą masę atomową spośród wszystkich pierwiastków chemicznych. Najczęstszy izotop wodoru nie zawiera neutronu. Ma jedynie jeden proton i jeden elektron.
W normalnych warunkach panujących na Ziemi, wodór atomowy nie występuje, lecz jego zdimeryzowana forma jako wodór molekularny H2. Dwa atomy wodoru łączą się więc kovalentnie w cząsteczkę wodoru. H2 zawiera zatem dwa protony i dwa elektrony, co czyni go naładowanym neutralnie. Wodór molekularny jest gazem bezbarwnym, bezwonnym i bezsmakowym. W badaniach udowodniono wysoką terapeutyczną i zdrowotną skuteczność wodoru molekularnego (H2). Dzięki niektórym artykułom pojawił się również termin „woda bogata w wodór”.
Teoria wolnych rodników
Uznawany w nauce proces starzenia się wszystkich organizmów nazywany jest teorią wolnych rodników (Free Radical Theory of Aging, FRTA). Wolne rodniki służą również jako model wyjaśniający powstawanie szeregu chorób, takich jak rak, miażdżyca, cukrzyca czy Alzheimer.
Wolne rodniki powstają w wyniku ciągłych procesów metabolicznych, w które zaangażowany jest tlen molekularny. Dzieje się to szczególnie w komórkach o wysokim zużyciu energii, ponieważ zawierają one wiele mitochondriów, takich jak komórki mięśniowe, komórki nerwowe, komórki zmysłowe i komórki jajowe. Wolne rodniki są nazywane „utleniaczami” lub ROS (reaktywne formy tlenu) ze względu na ich związek z tlenem i wewnętrznym oddychaniem komórkowym.
Uwolnione wolne rodniki uszkadzają ważne cząsteczki potrzebne do procesów komórkowych, takie jak DNA, RNA oraz wiele białek i lipidów. W pewnym zakresie komórki mogą produkować własne substancje, które neutralizują wolne rodniki – albo poprzez reakcję, albo przez rozkład katalityczny. Złapacze rodników (przeciwutleniacze) mogą być również przyjmowane z pożywieniem, takie jak witamina C, prowitaminy A, polifenole czy flawonoidy.